Katarzyna Woźniak "Następny" - Chodzenie po górach...

Chodzenie po górach ma w sobie coś magicznego. Na szlak idzie się pełnym zapału. Często niedoświadczony wspinacz zaczyna zbyt szybkim tempem. Po kilku godzinach nie ma już sił i odpada. Natomiast ten rozsądny i znający się na rzeczy, mimo że idzie wolniej i mozolnie stawia nogę za nogą, dociera na szczyt. W depresji rezygnujesz z tego, by iść. Stajesz w miejscu. Brakuje ci sił nawet na to, żeby zejść ze szlaku. Ani w gorę, ani w dół. Po prostu skaczesz w przepaść.

Katarzyna Woźniak "Następny"

Maria Czubaszek w rozmowie z Arturem Andrusem - "Każdy szczyt ma swój Czubaszek" - Potrafię się cieszyć nawet głupotami...

Potrafię się cieszyć nawet głupotami. Ale potrafię. Nie umiem się zwierzać, nie lubię mówić o swoich problemach. Zazwyczaj i tak nikt ich za mnie nie załatwi. To po co? Żeby usłyszeć: "Nie martw się, jakoś to będzie"? To sama sobie to mogę powiedzieć. W ogóle uważam, że tak naprawdę człowiek jest sam.

Maria Czubaszek w rozmowie z Arturem Andrusem - "Każdy szczyt ma swój Czubaszek" 

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu" - Gdy człowiek odkrywa...

Gdy człowiek odkrywa, że jego przeznaczeniem jest cierpieć, musi potraktować to cierpienie jako zadanie do wypełnienia - jedyne i wyjątkowe zarazem. Musi przyjąć do wiadomości, że także w cierpieniu pozostaje kimś wyjątkowym, samotnym bytem we wszechświecie. Nikt mu nie ulży alni nie będzie cierpieć za niego. Ma on jednak unikatową szansę wyboru sposobu, w jaki uniesie swoje brzemię.

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu"

Terry Pratchett "Księgi nomów" - (...) ludzie są akurat dość inteligentni...

(...) ludzie są akurat dość inteligentni, żeby być odrobinę szaleni  (...)

- A mnie się wydaje - (...) - że mogą być na tyle inteligentni, żeby być samotni. 

Terry Pratchett "Księgi nomów"

Haruki Murakami "Mężczyźni bez kobiet" - Tak to jest utracić kobietę...

Tak to jest utracić kobietę. Pewnego dnia strata jednej kobiety oznacza też stratę wszystkich kobiet. I tak stajemy się mężczyznami bez kobiet. 

Haruki Murakami "Mężczyźni bez kobiet"

Haruki Murakami "Mężczyźni bez kobiet" - Dla mężczyzn bez kobiet...

Dla mężczyzn bez kobiet świat jest bezmiernym i bolesnym chaosem, ciemną stroną księżyca.

Haruki Murakami "Mężczyźni bez kobiet"

Haruki Murakami "Mężczyźni bez kobiet"

Bardzo łatwo jest zostać mężczyzną bez kobiety. Wystarczy głęboko pokochać jakąś kobietę, a potem wystarczy, żeby ona gdzieś zniknęła. (...)

W każdym razie w ten sposób zaczynasz należeć do grupy m ę ż c z y z n  b e z  k o b i e t. Dzieje się to w jednej chwili. A kiedy raz zostaniesz mężczyzną bez kobiety, twoje ciało głęboko przesiąknie kolorem tej samotności. Jak dywan o pastelowych barwach wsiąka plama czerwonego wina. Choćbyś miał dużą wiedzę na temat prowadzenia domu, jej usunięcie prawdopodobnie okaże się straszliwie trudne. Z upływem czasu nieco zblednie, ale pewnie pozostanie plamą do końca twojego życia. Ma prawo jako plama, czasami nawet ma prawo do publicznego wypowiadania się jako plama. Będziesz musiał żyć z jej łagodnym blednięciem i wieloznacznym kształtem. 

W tym świecie inaczej brzmią dźwięki. Inaczej odczuwa się pragnienie. Inaczej rosną włosy. Inaczej zachowują się pracownicy Starbucksów. Solówka Clifforda Browna też brzmi inaczej. Inaczej zachowują się drzwi w metrze. Inna jest nawet odległość spacerem z Omotesando do Aoyma Itchome. I nawet jeżeli potem los ześle ci nową kobietę, jeśli będzie wspaniałą kobietą (a raczej: im wspanialsza będzie, tym bardziej), w tej samej chwili zaczniesz myśleć o tym, że ją utracisz.

Haruki Murakami "Mężczyźni bez kobiet" 

Haruki Murakami "Mężczyźni bez kobiet" - Pewnego dnia nagle...

Pewnego dnia nagle stajesz się się jednym z mężczyzn bez kobiet. Ten dzień przychodzi nieoczekiwanie bez żadnego ostrzeżenia, bez żadnej wskazówki, bez przeczucia, złego znaku, nikt nawet nie zapukał ani znacząco nie chrząknął. Mijasz zakręt i orientujesz się, że już tam j e s t e ś. Ale nie możesz się cofnąć. Gdy raz miniesz ten zakręt, to miejsce staje się twoim jedynym światem. I nazywany w nim jesteś jednym z "mężczyzn bez kobiet". Bardzo chłodno i w liczbie mnogiej.

Tylko mężczyzna bez kobiety potrafi zrozumieć, jak ciężko, jak boleśnie jest stać się jednym z mężczyzn bez kobiet. 

Haruki Murakami "Mężczyźni bez kobiet"

Przychodzi taki czas...

Przychodzi taki czas, że medycyna naukowa nie ma nic do zaoferowania pacjentowi.  I to jest właśnie chwila, gdy pielęgniarka może zaoferować wszystko: komfort, poświęcenie, opiekę, zrozumienie i empatię.

Roman Gorzelski - Szpital - to więzienie...

Szpital - to więzienie, w którym kratą jest choroba

Roman Gorzelski

Ks. Jan Twardowski "O bólu"

W co się ból może zmienić
w gniew tupanie nogą
w otwartą książkę zamkniętą powoli w modlitwę
płacz prywatny bo wprost do poduszki
list pisany pięć razy bez związku do rzeczy
milczenie przy stole
chodzenie tam i nazad dookoła prawdy
dotknięcie ust samotnych łyżeczką herbaty
w to co niemożliwie - jeszcze nie ostatnie
w tę samą znowu miłość
kończącą się długo

pozwól więc Matko
niech dalej boli

Ks. Jan Twardowski "O bólu"

ks. Jan Twardowski - Jeśli utracimy...

Jeśli utracimy świadomość, że jest Bóg - pogubimy się, przerazi nas nasza samotność.

ks. Jan Twardowski

Magdalena Czapińska "Zamiast"

Ty, Panie tyle czasu masz,
Mieszkanie w chmurach i błękicie
A ja na głowie mnóstwo spraw
I na to wszystko jedno życie.
A skoro wszystko lepiej wiesz
Bo patrzysz na nas z lotu ptaka
To powiedz czemu tak mi jest,
Że czasem tylko siąść i płakać

Ja się nie skarżę na swój los
Potulna jestem jak baranek
I tylko mam nadzieję, że...
że chyba wiesz, co robisz, Panie.

Ile mam grzechów? któż to wie...
A do liczenia nie mam głowy
Wszystkie darujesz mi i tak
Nie jesteś przecież drobiazgowy
Lecz czemu mnie do raju bram
Prowadzisz drogą taką krętą
I czemu wciąż doświadczasz tak
Jak gdybyś chciał uczynić świętą.

Nie chcę się skarżyć na swój los
Nie proszę więcej, niż dać możesz
I ciągle mam nadzieję, że...
Że chyba wiesz, co robisz, Boże.

To życie minie jak zły sen
Jak tragifarsa, komediodramat
A gdy się zbudzę, westchnę - cóż
To wszystko było chyba... zamiast
Lecz póki co w zamęcie trwam
Liczę na palcach lata szare
I tylko czasem przemknie myśl
Przecież nie jestem tu za karę.

Dziś czuję się, jak mrówka gdy
Czyjś but tratuje jej mrowisko
Czemu mi dałeś wiarę w cud
A potem odebrałeś wszystko.
Ja się nie skarżę na swój los
Choć wiem, jak będzie jutro rano
Tyle powiedzieć chciałam ci
Zamiast... pacierza na dobranoc

Magdalena Czapińska "Zamiast"

Paulo Coelho "Weronika postanawia umrzeć" - (...) jak - w świecie...

(...) jak - w świecie, gdzie wszyscy starają się przeżyć za wszelką cenę - osądzać tych, którzy decydują się na śmierć?

Paulo Coelho "Weronika postanawia umrzeć"

Paulo Coelho "Weronika postanawia umrzeć" - Umiera się na wiele...

Umiera się na wiele sposobów: z miłości, z tęsknoty, z rozpaczy, ze zmęczenia, z nudów, ze strachu... Umiera się nie dlatego by przestać żyć, lecz po to by żyć inaczej. Kiedy świat zacieśnia się do rozmiaru pułapki, śmierć zdaje się być jedynym ratunkiem, ostatnią kartą, na którą stawia się własne życie.

Paulo Coelho "Weronika postanawia umrzeć"

Wiktor Hugo „Nędznicy” - Wzniosły jest...

Wzniosły jest stan duszy, która kocha i cierpi

Wiktor Hugo „Nędznicy”

bł. Matka Teresa z Kalkuty - Najgorszą chorobą...

Najgorszą chorobą nie jest trąd czy gruźlica, ale świadomość, że jest się nikomu niepotrzebnym, przez nikogo niekochanym, przez wszystkich opuszczonym.

bł. Matka Teresa z Kalkuty

Stefan Kisielewski - Można być...

Można być samotnym wśród ludzi, a wolnym w więzieniu, zarówno bowiem samotność, jak i wolność są stanami ducha, nie ciała.

Stefan Kisielewski

Red Vonnegut „Na klęczkach” - Samotność nocą...

Samotność nocą jest samotnością stokroć większą, miłość jest miłością ponad miarę, a sztuka – zaczyna przerastać sama siebie.

Red Vonnegut „Na klęczkach”

Gustaw Herling-Grudziński - Jedynie samotność...

Jedynie samotność jest w życiu człowieka stanem graniczącym z absolutnym spokojem wewnętrznym i odzyskaniem indywidualności.

Gustaw Herling-Grudziński