Trevor Noah "Nielegalny" - (...) to że kogoś kochamy...

(...) to że kogoś kochamy, nie czyni go naszą własnością. 

Trevor Noah "Nielegalny"

Trevor Noah "Nielegalny" - Powtarzamy ludziom, żeby podążali...

Powtarzamy ludziom, żeby podążali za swoimi marzeniami, ale człowiek jest w stanie marzyć jedynie o tym, co potrafi sobie wyobrazić, a nasza wyobraźnia, w zależności od tego, skąd się wywodzimy, bywa mocno ograniczona. 

Trevor Noah "Nielegalny"

Trevor Noah "Nielegalny" - Wyciągaj wnioski z przeszłości...

Wyciągaj wnioski z przeszłości (...) i stawaj się dzięki temu lepszy, ale nie wylewaj nad nią łez. Życie jest pełne cierpienia. Niech ono cię hartuje, ale nie rozpamiętuj go. Nie ulegaj goryczy. 

Trevor Noah "Nielegalny"

Trevor Noah "Nielegalny" - (...) człowiek wykształcony...

(...) człowiek wykształcony jest człowiekiem wolnym, a przynajmniej tęskniącym za wolnością. 

Trevor Noah "Nielegalny"

Trevor Noah "Nielegalny" - Język niesie ze sobą...

Język niesie ze sobą tożsamość i kulturę, a przynajmniej pewne wyobrażenie o niej. Wspólny język mówi: "Jesteśmy tacy sami". Bariera językowa mówi: "Jesteśmy różni".

Trevor Noah "Nielegalny"

Brandon Mull "Pięć królestw. Tkacze śmierci" - Celem istnienia jest edukacja woli...

Celem istnienia jest edukacja woli. A sensem życia jest nauka kochania właściwych rzeczy. 

- Podoba mi się. Jakie to rzeczy?

- Krótko mówiąc? Te, które przynoszą trwałe szczęście tobie i innym. 

- Można konkretniej?

- O to właśnie chodzi, żeby odkryć je samemu. Trzeba odrobić w życiu wiele lekcji, żeby to zrozumieć. Przekonasz się, że to, co się dzieje, kiedy żyjesz nie ma wielkiego znaczenia. Cel i sens nadaje to, kim się stajesz.

Brandon Mull "Pięć królestw. Tkacze śmierci" 

Brandon Mull "Pięć królestw. Tkacze śmierci" - Czy wiesz, jak najłatwiej...

Czy wiesz, jak najłatwiej sprawić, żeby ludzie stali się głusi? Mówić im prawdę. 

Brandon Mull "Pięć królestw. Tkacze śmierci" 

Brandon Mull "Pięć królestw. Tkacze śmierci" - Porywające historie...

Porywające historie i bolesne życie często idą w parze.

Brandon Mull "Pięć królestw. Tkacze śmierci" 

Brandon Mull "Pięć królestw. Strażnicy kryształów" - (...) wspólni wrogowie...

(...) wspólni wrogowie nieraz wymuszają niezwykłe sojusze.

Brandon Mull "Pięć królestw. Strażnicy kryształów" 

Brandon Mull "Pięć królestw. Strażnicy kryształów" - Kiedy władza jest nie w porządku...

Kiedy władza jest nie w porządku, wtedy właśnie wyjęci spod prawa są tymi dobrymi. Jak Robin Hood.

Brandon Mull "Pięć królestw. Strażnicy kryształów"

Jarosław Grzędowicz "Pan lodowego ogrodu" - (...) każdy człowiek...

(...) każdy człowiek musi znać własne ograniczenia i tylko głupcy niczego się nie boją.

Jarosław Grzędowicz "Pan lodowego ogrodu"

Jarosław Grzędowicz "Pan lodowego ogrodu" - (...) jestem produktem mojej cywilizacji...

(...) jestem produktem mojej cywilizacji i jeśli tylko mogę pójść na skróty, na pewno to zrobię. Jeżeli tylko pod ręką jest jakaś technologia, na pewno jej użyję, czy trzeba czy nie trzeba. Bo tak jest lepiej, pewniej i bardziej naukowo. 

Jarosław Grzędowicz "Pan lodowego ogrodu"

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu" - Bądźmy zatem czujni...

Bądźmy zatem czujni - czujni w podwójnym sensie:

Od czasu Auschwitz przekonaliśmy się, do czego zdolny jest człowiek.

Od czasu Hiroszimy wiemy, co nam zagraża.

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu"

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu" - Z uwagi na możliwość...

Z uwagi na możliwość odnalezienia sensu w cierpieniu należałoby uznać sens życia za bezwarunkowy, przynajmniej potencjalnie. Jednakże ów bezwarunkowy sens znajduje swoją analogię w bezwarunkowej wartości każdego człowieka. To ona gwarantuje niezaprzeczalną jakość ludzkiej godności. Podobnie jak nasze życie ma swój potencjalny sens w każdych, nawet najbardziej tragicznych okolicznościach, tak też wartość każdego człowieka pozostaje dla niego prawdziwa, ma oparcie w wartościach urzeczywistnionych przez niego w przeszłości i nie zależy od stopnia użyteczności, jaką człowiek obecnie sobie przypisuje. 

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu"

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu" - (...) nie ma powodu litować...

(...) nie ma powodu litować się nad starymi ludźmi. Przeciwnie, młodzi powinni im raczej zazdrościć. To prawda, że na starszych nie czekają w przyszłości nowe możliwości i szanse. Mają jednak coś więcej - miejsce przyszłych możliwości zajęły rzeczywistości w przeszłości - wykorzystane szanse, wypełnione sensy, zrealizowane wartości - i nikt oraz nic nie zdołam im odebrać zgromadzonych w przeszłości skarbów. 

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu"

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu" - (...) nawet bezbronna ofiara...

(...) nawet bezbronna ofiara beznadziejnej sytuacji, stojąca w obliczu losu, którego nie sposób zmienić, może wznieść się ponad siebie, przerosnąć siebie i tym samym stać się innym człowiekiem. Ktoś taki może przemienić osobistą tragedię w triumf. 

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu"

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu" - Jeśli jednak mowa...

Jeśli jednak mowa o poczuciu bezsensu, nie należy zapominać, że samo w sobie nie stanowi ono patologii i według mnie nie powinno być traktowane jako zwiastun i przejaw nerwicy, ale jako dowód człowieczeństwa jednostki. 

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu"

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu" - (...) można by...

(...) można by - rzecz jasna, nieco upraszczając - pokusić się o stwierdzenie, że współczesny człowiek ma za co żyć, ale nie ma po co żyć - ma środki, ale nie ma sensu. 

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu"

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu" - W oczach Europejczyka...

W oczach Europejczyka cechą charakterystyczną kultury Amerykańskiej jest nieustanne zmuszania jednostki do tego, aby była szczęśliwa. Szczęścia nie można bowiem zdobyć, musi ono z czegoś wynikać. Człowiek musi mieć powód, aby być szczęśliwym. Gdy jednak takowy odnajduje, automatycznie doświadcza szczęścia. Jak widać, istoty ludzkie nie gonią za szczęściem jako takim, lecz szukają powodu, dzięki któremu staną się szczęśliwe. Powód ten możemy odnaleźć, między innymi urzeczywistniając potencjalny sens nieodłącznie obecny, choć często na pierwszy rzut oka niewidoczny, w każdej życiowej sytuacji.  

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu"

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu" - (...) ani wiara...

(...) ani wiara, ani miłość nie poddają się ludzkim rozkazom.

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu"

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu" - Nie należy jednak...

Nie należy jednak zapominać, że optymizm nie jest czymś, czym da się sterować lub co pojawia się na zawołanie. Nie można też zmusić się do bezkrytycznego optymizmu wbrew wszelkim okolicznością i nadziei.  

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu"

Marcin Kydryński "Muzyka moich ulic. Lizbona" - Jest w mężczyznach...

Jest w mężczyznach, jeśli czytelnik wybaczy tę kolejną próbę amatorskiego psychologizowania, wieczne pragnienie potwierdzania własnej wartości, wagi podjętych decyzji, nieomylności gustu. 

Marcin Kydryński "Muzyka moich ulic. Lizbona"

Marcin Kydryński "Muzyka moich ulic. Lizbona" - Jak wiemy, przekonanie...

Jak wiemy, przekonanie o oryginalności własnych myśli jest dziś już wyłącznie wynikiem nieoczytania. 

Marcin Kydryński "Muzyka moich ulic. Lizbona"

Olga Tokarczuk "Prawiek i inne czasy" - (...) świat nie jest człowiekowi przyjazny...

(...) świat nie jest człowiekowi przyjazny, i jedyne co da się zrobić, to znaleźć dla siebie i bliskich muszlę i tam trwać aż do uwolnienia. 

Olga Tokarczuk "Prawiek i inne czasy"

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu" - Gdy człowiek odkrywa...

Gdy człowiek odkrywa, że jego przeznaczeniem jest cierpieć, musi potraktować to cierpienie jako zadanie do wypełnienia - jedyne i wyjątkowe zarazem. Musi przyjąć do wiadomości, że także w cierpieniu pozostaje kimś wyjątkowym, samotnym bytem we wszechświecie. Nikt mu nie ulży alni nie będzie cierpieć za niego. Ma on jednak unikatową szansę wyboru sposobu, w jaki uniesie swoje brzemię.

Victor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu"

Jacek Piekara "Ja inkwizytor. Bicz Boży" - (...) to, co jest nieszczęściem...

(...) to, co jest nieszczęściem dla jednych, staje się fortunnym uśmiechem losu dla innych.

Jacek Piekara "Ja inkwizytor. Bicz Boży"

Terry Pratchett "Księgi nomów" - Ludzie zawsze za czymś gonią...

Ludzie zawsze za czymś gonią, cokolwiek to jest. 

Terry Pratchett "Księgi nomów"

David Mitchell "Atlas chmur" - Czas jest tym...

Czas jest tym, co powstrzymuje historię przed tym, by wydarzyła się od razu cała, w jednej chwili; czas jest tempem, w którym znika przeszłość.

David Mitchell "Atlas chmur"

David Mitchell "Atlas chmur" - Uprzedzenie jest...

Uprzedzenie jest jak wieczna zmarzlina.

David Mitchell "Atlas chmur"

Olga Tokarczuk "Prawiek i inne czasy" - Człowiek jest istotą głupią...

Człowiek jest istotą głupią, która musi się uczyć. Dokleja więc do siebie wiedzę, zbiera ją jak pszczoła i ma jej coraz więcej, użytkuje ją i przetwarza. Ale to w środku, co jest "głupie" i potrzebuje nauki, nie zmienia się.  (...) Wiedza, która się tylko obrasta, niczego w człowieku nie zmienia albo zmienia go jedynie pozornie, z zewnątrz, jedno ubranie, zmienia się na inne. Ten zaś, kto się uczy poprzez branie w siebie, przechodzi nieustanne przemiany, ponieważ wciela w swoją istotę to, czego się uczy. 

Olga Tokarczuk "Prawiek i inne czasy"